Hé hallo! Tijd voor een update! We zijn ondertussen namelijk al meer dan een maand verder, ongelooflijk hoe snel de tijd vliegt zeg… En ik kan me voorstellen dat jij jezelf afvraagt of er al ontwikkelingen zijn.

De maand Juni is voorbij gevlogen vol met leuke uitjes en activiteiten. Allereerst hebben we een héérlijke week op Kos gehad, wat waren we daar aan toe zeg. Slapen, chillen bij het zwembad, lekker eten en af en toe een activiteit. Ja helemaal niets doen en stil zitten kan ik totaal niet en Joris gelukkig ook niet. Dus hebben we een dag een zeiltocht gemaakt, jeepsafari gereden en zelf een quad gehuurd waarmee we offroad het eiland over gecrosst zijn. Op Kos werd Joris gebeld met goed nieuws mbt een sollicitatie dat een recruiter hem ging voorstellen aan een bedrijf. Maandag 16 juni zou hij een technische sollicitatie hebben. Dit betrof een online gesprek met 6 (!!) mensen die Joris een uur lang bedolven hebben met kennis vragen. Helaas heeft hij hier tot op heden nog niets van vernomen. Het lijkt mij dat een bedrijf wel een bericht terug geeft als hij niet de geschikte kandidaat is, dus Joris heeft de recruiter een mail gestuurd met hoe en wat de status is. Wie weet duren dit soort dingen in Zwitserland standaard langer dan in Nederland. Maar man man man wat gaat er een tijd over heen.

De rest van de maand Juni ben ik nog heerlijk een lang weekend in Duitsland geweest, in een natuurhuisje met hottub en sauna in het bos samen met 2 vriendinnen. Heb ik samen met Joris een bochtentraining in Duitsland gevolgd met de motor en had ik verscheidene etentjes en gezelligheid-dates met vrienden. Ofwel heerlijk genieten en vol in vakantie modus. Daarnaast heb ik het sporten weer actief op kunnen pakken, een e-reader gekocht van de cadeau bonnen en een naaimachine. Een naaimachine klinkt heel random maar dit wil ik echt al heel lang haha! En nu heb ik er eindelijk de tijd voor. Ook heb ik mijn gravel bike al een paar keer uit de schuur getrokken en samen met Joris fiets ritjes gemaakt.

Het klinkt natuurlijk allemaal fantastisch maar ik heb een aantal weken best last gehad van onrust. Het gevoel van iets te moeten en weg te willen. Na bijvoorbeeld de bochtentraining in Duitsland was ik zo ‘high’ van het euforische gevoel van motorrijden in de heuvels, met een prachtige omgeving en heerlijk weer waardoor ik in een ontzettende dip kwam toen ik thuis was. Elke vezel in mij wilde weg, rondfladderen en ontdekken. Dus ik ging naar Workaway kijken, websites voor oppassen op huizen of bedenken waar ik naar toe zou kunnen rijden. Ook had ik mijzelf ondertussen aangemeld voor YoungOnes, hier kan je ZZP klusjes doen zoals bijv. horeca, gesolliciteerd bij Picnic en gekeken of horeca/schoonmaak werk niets voor mij zou zijn. En toen realiseerde ik mijzelf dat dit niet mijn bedoeling was, HO Stoltenkamp, even kappen. Je hebt je 5 jaar uit de naad gewerkt, je ging bijna richting een burn out en je bent nog niet eens officieel uit dienst! Kappen nu! Geniet even van het niets moeten en niets hoeven. Dus zo doende heb ik het los gelaten. We gaan gewoon even niet werken. Eind Juni heb ik de laatste administratieve dingen voor werk gedaan en per 1 Juli ben ik dan toch echt officieel uit dienst. Ook al weer een week ondertussen.

Het is echt fijn om te realiseren dat je jezelf gewoon de hele tijd ontspannen kan voelen. Ik voel ook echt een rust in mij die ik al tijden niet heb gevoeld. Mijn batterij is eindelijk weer in het groen en ik ben er gewoon oké mee dat ik niet de hele dag ‘nuttig’ bezig ben. Gewoon echt even tijd voor mijzelf, ik kan het iedereen aan raden, als je de kans krijgt! Afgelopen week heb ik samen met een motorvriendin 2 dagen motor gereden in de Ardennen en in de Eifel. Zij zit door omstandigheden nu zo’n 3 maanden thuis en is op zoek naar werk. Ik ben erg benieuwd wanneer het gevoel komt dat je weer wilt werken, de eerste maand was echt vakantie gevoel, nu zit ik in de relax modus. Bij Kiki kwam het ‘ik wil weer werken’ gevoel na 3 maanden, dus we gaan het zien! Voor nu ben ik huisvrouw, haha wie had dat gedacht, ben ik lekker aan het rommelen, sporten en leuke dingen aan het doen en stap voor stap het huis aan het opruimen.

Maar Zwitserland dan? Ik kreeg van sommige mensen al de vraag of we er niet al zitten, alsof ik dat niet uitgebreid op whatsapp, social media en via mijn blog zou delen ;). Maar het antwoord is helaas nee..
Het verloopt jammer genoeg moeizamer dan verwacht. Joris heeft nu zo’n 9 sollicitaties verstuurd, waarvan hij van 6 bedrijven gewoon helemaal niks nada noppes heeft gehoord van zijn reactie op de vacature. Maaarrrrr hij heeft 2 weken geleden een online kennismakingsgesprek gehad bij een bedrijf, die daar enthousiast van waren geworden en zo heeft hij afgelopen donderdag een sollicitatie gehad. Dit betrof een code challenge, ja weer zo’n ingewikkelde term. Hierbij kreeg Joris online een code voorgeschoteld met een opdracht waar hij een uur de tijd voor had. Het is daarbij het idee dat je verteld wat je doet en de 2 developers konden dan mee kijken met wat hij aan het doen was. Het mooiste is natuurlijk als je binnen het uur het probleem kan oplossen maar ze zien liever dat je logisch werkt en verteld wat je doet, dan het chaotisch gaat en je het snel op lost. Niets voor mij dus ;). Het is wat die software sollicitaties!
En nu hoort Joris deze week, halverwege, dus wij gokken woensdag? Of hij het wordt of niet. En ik moet eerlijk zeggen dat we zijn er echt zenuwachtig voor zijn. We hopen zo dat dit ons gegund wordt. Het werk en bedrijf lijkt Joris echt ontzettend leuk en de locatie is echt geweldig. Het zou dus echt perfect zijn. Hopen dat het universum mee werkt!

En mijn proces? Dat heb ik onbewust – bewust even on hold gezet. Gezien het moeizaam gaat bij Joris, waarbij we snappen dat je niet binnen een maand een nieuwe baan vind, maar hij wel al paar maanden druk bezig is met solliciteren en vacatures zoeken. Vind ik het zonde om straks 1000 euro tegen een erkenningsproces aan te gooien en het Joris misschien helemaal niet lukt om iets passends te vinden. We gaan namelijk wel voor het Duitstalige gebied en een beetje midden rechts, want we willen wel richting de bergen. Anders kunnen we net zo goed in Limburg gaan wonen voor de heuvels. Er zijn dan wel vacatures maar dan vragen ze vloeiend Duits en ja zo ver is hij nog niet. Waar in Nederland C++ ontzettend gewild is, blijkt die vijver in Zwitserland wat kleiner te zijn. En natuurlijk geven we niet zomaar op hoor! Dus ja geduld is een schone zaak en hierin een hele goede oefening voor mij. We gaan gewoon echt heel hard duimen dat deze week positief uit pakt! Duimen jullie mee?

Liefs, Nikki

Een paar Kos kiekjes!