De droom krijgt vorm – en het wordt ineens écht

De huidige stand van zaken?
Ja, dat is een alledaagse vraag. Soms een beetje vermoeiend om 10x hetzelfde te vertellen, maar we waarderen alle interesse enorm. Het zou veel minder leuk zijn als niemand zich om ons avontuur zou bekommeren.
Vandaar ook deze blog: iedereen die ons volgt, is meteen up-to-date!

Een droom die zich langzaam ontwikkelt tot een plan – dat uiteindelijk werkelijkheid wordt – is een heel proces. Ik roep al een hele tijd dat we weggaan. Eerst zou het eind 2024 zijn, toen mei 2025, en inmiddels zijn we al zover. Maar wat hebben we dan ondertussen gedaan?

Ik heb mijn baan opgezegd! Mei is mijn laatste werkmaand als fysiotherapeut bij SZR. Spannend? Voor mij eigenlijk niet. Ik kijk er juist naar uit om even geen werkdruk om me heen te hebben. Werk is al jaren druk, iets wat ik deels ook zelf gecreëerd heb. Aan de ene kant mooi, aan de andere kant slopend. Ik heb mezelf vastgezet in een overvolle agenda, naast allerlei andere taken die ik er tussendoor ook nog bij doe. Allemaal superleuk en dankbaar, maar daardoor houd ik weinig ruimte en energie over – in hoofd én lichaam – voor de voorbereiding. En omdat de tijd sneller vliegt dan we willen, is dit voor mij een logische eerste stap.

Maar dat is natuurlijk niet het enige: Joris heeft zijn eerste sollicitatiebrief verstuurd!
Voor hem is dit proces wat eenvoudiger. Joris is software engineer en kan in principe meteen solliciteren. Voor mij ligt dat wat ingewikkelder. Ik werk in de zorg en daarvoor moet mijn diploma erkend worden door het Zwitserse Rode Kruis. Een ellendig proces, kan ik je zeggen.

Stap 1 is het positief afronden van de zogeheten Pre Check. Die vraag je online aan via de website, waarna je moet wachten op goedkeuring. Na die goedkeuring moet je een formulier invullen, inscannen en mailen. Als je daar een bevestiging van krijgt, wordt er een brief verzonden. Tussen de e-mail bevestiging van de mevrouw van het Rode Kruis en het moment dat de brief op onze deurmat viel, zaten zes weken(!). En dat is dan eigenlijk pas het eerste stukje.

Inmiddels heb ik de factuur binnen van 600 CHF (642,20 euro), samen met een formulier en een checklist van alle documenten die ik moet opsturen. Het is werkelijk een tenenkrommend proces, zeker gezien de hoeveelheid fysiotherapeuten die mij al zijn voorgegaan – maar ja, regels zijn regels.
Ik ben nu bezig met het verzamelen van de juiste papieren om alles op te sturen. En dan, houd je vast… duurt het zo’n 3 à 4 maanden voordat je antwoord krijgt. Om te huilen. Maar goed: we hebben geen haast. Voor de volledige erkenning heb ik ook een Duits B2-certificaat nodig – daar wil ik vanaf juni serieus tijd in gaan steken.

Natuurlijk oefenen we nu al met Duits. Elke dag Duolingo, Duitse podcasts luisteren, Duitse muziek (nee, geen schlager-muziek, ha-ha) en stukjes tekst lezen. Voor mij is Duits praten de grootste drempel. Daar zie ik het meest tegenop.
Ik hoor je denken: “Jij, moeite met praten?” In het Nederlands en Engels is het inderdaad geen probleem, maar iets nieuws blijft spannend – ook voor mij 😉.
Om de grammatica beter onder de knie te krijgen, hebben we een LOI-cursus thuis liggen waar we, nu nog, af en toe een les van maken. Vanaf juni wil ik daar ook veel meer tijd in gaan steken.

Naast het leren van Duits en de diploma-erkenning, moet ik natuurlijk ook een baan vinden. Gelukkig krijg ik daar hulp bij via Physiomatch. Zij begeleiden me in het proces en zoeken mee naar een geschikte baan.
Ik ben erg goed in moeilijk doen, maar dit keer kies ik eens voor makkelijk. Vooral bij iets dat zo onbekend is als emigreren.

Ondertussen verzamel ik via de Homegate-app huurhuizen die mogelijk interessant zijn. We willen niet in een stad wonen, en het liefst een wat groter huis met wat ruimte. Zodat we bezoek kunnen ontvangen in ons eigen stekkie én wat ademruimte hebben voor onszelf. De exacte locatie blijft nog lastig, omdat we nog niet weten waar we gaan werken – maar dat zal zich vanzelf wel vormen.

Verder zijn we allerlei informatie aan het verzamelen over alles waar we straks tegenaan gaan lopen: spullen verhuizen, voertuigen meenemen, verzekeringen regelen etc.
Mijn hoofd popt constant vol met random vragen, dus ChatGPT is momenteel een grote vriend van mij haha!

Ik gok dat ik de komende weken wat meer stukjes ga schrijven, nu ik ‘eindelijk’ ben begonnen. Maar ik zal mijn best doen jullie mailbox niet vol te spammen hoor 😉.