Mijn eerste boete, een lege bankrekening, een platte autoband en gedoe met de buren… tjah het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Maar ook nieuwe vriendschappen, Joris op bezoek, het voorjaarsgevoel en een Zwitserse verjaardag meegemaakt. Zo kan er weer veel gebeuren als ik een langere tijd niet schrijf. Ik ben erg goed in voornemens hebben maar ook in mijzelf er vooral niet toe kunnen zetten. Dat is een haat-liefde verhouding die ik met mijn ADHD-brein heb. Schrijven vind ik leuk en het is geen moetje maar ik moet wel in de flow komen om het te kunnen doen. Maar ach dan blijft het voor jullie altijd een verrassing wanneer er weer een nieuw verhaal komt ;).

Op 5 maart arriveerde Joris ’s avonds in Zwitserland en waren we eindelijk weer een weekendje bij elkaar. De vrijdag waren we 5 jaar samen dus was het fijn dat we het konden vieren. Natuurlijk hebben we weer lekker veel ondernomen, want thuis zitten kunnen we altijd nog. Op de vrijdag zijn we na mijn werk richting Bern gereden. Die dag zat er Sahara zand in de lucht dus het was niet helder, maar wel ontzettend mooi weer. Ik had allerlei tips van patiënten gekregen dus in Bern zijn we richting de Rosengarten gelopen. Dit is op een heuvel, letterlijk een tuin, waar je heel uitzicht hebt over de stad. Hier hebben we in het zonnetje een biertje genuttigd en genoten van het uitzicht + het lekkere weer. Daarna zijn we richting het restaurant gelopen die ik ook als tip had gekregen, toevallig via de berenkuil. Ja er is letterlijk een kuil, een redelijk groot verblijf, waar in de maanden april tot oktober beren wonen. De naam Bern is afgeleid van het Oudhoogduitse woord voor beer (‘Bär’), wat verwijst naar een legende waarin hertog Berthold V in 1191 een beer doodde bij de stichting van de stad. Het dier is sindsdien het symbool van de stad, terug te vinden in het wapen, de fonteinen en het lokale Berenpark. Of dat het is of omdat er beren in de regio woonde, vandaar de naam Bern, blijft een vraag.

Na een heerlijk diner in het restaurant met wederom mooi uitzicht zijn we rond gaan lopen in Bern. De stad is niet zo druk als Zurich en er hangt een gezellige sfeer. De mensen hier blijken ook een stuk aardiger te zijn dan in Zurich. Je ziet overal kelders waar een winkel in is gemaakt en veel standbeelden. Wij vinden het een leuke stad waar we zeker weer een keertje naar terug gaan!

Op zaterdag stond er een dagje skiën op de planning. Normaal gesproken snowboard ik maar gezien de hoeveelheid sleepliften in het gebied van Sörenberg, waar ik echt een trauma aan heb, heb ik ook de ski’s genomen. Komt de investering van vroeger toch nog van pas vaders ;). Het was eventjes wennen maar het gebied is niet zo heel moeilijk. Mooie brede pistes, ook door het bos, echt leuk. De sneeuw werd in de middag papperig, waardoor het meer op waterskiën leek op een gegeven moment. Dus hebben we maar wat langer genoten van het zonnetje met de lunch. Terugkomend bij de auto zat er een papiertje onder mijn ruitenwisser, ja hoor een boete.. oeps! Toen we aankwamen waren we al aan het observeren of we wel moesten betalen of niet, maar gezien iedereen direct van de auto naar de skilift liep dachten we dat het wellicht niet hoefde. Helaas in Zwitserland moet je 95% van de tijd betalen voor het parkeren, ook al ben je ergens in de middle of nowhere. Gelukkig is de boete ‘maar’ 40 CHF, wat goedkoper is dan in Nederland. Maar vanaf nu check ik extra als ik ergens ben of we moeten betalen of niet haha.

‘S avonds hebben we nog even gezellig een drankje en spelletje gedaan in de Irish Pub in Lenzburg, heeft Joris ook meteen een idee waar ik rond hang in het weekend zo af en toe haha. Op zondag zijn we wezen wandelen met de hond van Fritz, Tara zo’n 2.5 uur. Het weer was echt prachtig en je ziet dan ook overal de families tevoorschijn komen die met zijn allen naar buiten gaan. Als je bij mij 20 minuten omhoog loopt ben je in een bos op de Homberg, geen straf om dat in de buurt van mijn huis te hebben. En elke keer dat omhoog lopen zal vanzelf wel een keertje wennen, tot nu toe voelt het vooral als een goede work-out haha.

De rest van de weekenden ben ik vooral veel buiten geweest, wezen wandelen met vrienden en genoten van het lekkere weer. Elk weekend naar buiten gaan is ultiem genieten voor mij in deze omgeving. En dan elke keer een nieuwe wandeling doen op een andere plek in deze mooie omgeving, echt ongelooflijk dat dit het nieuwe ‘normaal’ is voor mij. Ik ben nog een keer samen gezellig op pad geweest met Eva, zij gaat helaas weer terug naar Nederland in Mei. Wat ik jammer vind, want we hebben het gezellig samen, maar in April spreken we nog gewoon af tot zij weg gaat.

Het andere leuke wat ik op de planning had staan was een etentje met de Zwitserse Nicole. Want ja hoe maak je nu vrienden in een vreemd land die erom bekent staat dat het niet zo eenvoudig is om vrienden te worden met de locals. In dit digitale tijdperk is dat echter een stuk makkelijker, daar zijn verschillende apps voor waaronder bijvoorbeeld Bumble. Deze app kan gebruikt worden voor dating maar heeft ook een BFF (vrienden) modus. Hier heb ik Nicole leren kennen en aan de hand van ons leuke gesprek zijn we nu al 2 keer samen wat wezen eten. Nicole is 40 jaar en heeft geen kinderen en is op zoek naar iemand die ook geen kinderen heeft, je leven is dan toch een stuk anders. Tot nu toe is het gezellig geweest dus we zien wel waar het heen gaat! Ondertussen zit ik ook in een whatsapp groep met allerlei vrouwen die in Zurich wonen dus misschien komt daar ook nog wel een keer iets leuks uit en heb ik leuk contact met een jonge vrouw uit de praktijk.

Om een beetje je draai te vinden is sporten ook belangrijk. Niet alleen voor sociale contacten maar ook voor je mentale gezondheid. Als ik een langere tijd niet sport merk ik dat meteen aan mijn hoofd en voel ik mijzelf ook een stuk minder lekker in mijn lijf. En ik was net zo lekker bezig in Nederland dus wil ook niet te lang niets doen, zou zonde zijn van mijn spier progressie. Dus zo doende ben ik 2 proeflessen gaan volgen samen met collega’s, waaronder een les bij de crossfit box in de buurt samen met mijn collega Mark. Een crossfit box is niet zomaar een sportschool maar ook een community, het voelde ook meteen weer prettig toen ik daar binnen liep. Dus vanaf komende week begin ik weer met crossfitten!
Ik ben hier sowieso al meer in beweging dan in Nederland, dus 2x crossfit, een keer thuis boksen en een pilates lesje van Youtube + het vele wandelen en wellicht gravelfietsen moet ervoor zorgen dat ik in ieder geval weer lekker bezig ga zijn en een stuk fitter wordt.

In Nederland maakte mijn manager Lucienne de grap dat Zwitsers ontzettend moeilijk kunnen doen over auto’s die verkeerd geparkeerd staan. Helaas is het nog echt waar ook, de buren die parkeer ruimte in overvloed hebben doen ontzettend moeilijk over ons parkeren. De garage waar wij onze auto in parkeren en waar nog ruimte naast zit, ligt op hun grond. Wat maakt dat wij blijkbaar telkens toestemming moeten vragen om daar naast de garage te mogen parkeren als er bezoek is. Daar kwamen wij achter toen Catrijn en Jessica op bezoek waren en hun auto daar stond. De auto stond niet eens in de weg, je kon makkelijk de trap op en zij zien die auto niet eens vanuit hun huis en tuin maar het gaat hun blijkbaar om het principe. Wat leidde tot een zeur bericht via whatsapp richting Fritz, maar als ze mij zien doen ze poeslief, dat is toch echt iets waar ik niet tegen kan. Vooral als ze je jong & naïef noemen achter je rug om. Daar moest ik erg hard lachen toen Fritz dat vertelde. Ik ga mijzelf hier verder overigens niet druk om maken, maar het is wel jammer dat het zo lastig loopt. Vooral omdat zij boven bij hun huis zeeën aan parkeerruimte hebben die wij tekort komen. Het is maar net waar zij hun energie aan willen verspillen..

Over Fritz gesproken, die was gisteren 28 Maart jarig en had mij uitgenodigd om op visite te komen in de bistro. Dus zat ik daar op mijn eerste Zwitserse verjaardag, aan tafel bij de familie van Fritz tegenover zijn moeder te genieten van een Thais buffet. Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn gezien ik niemand kende en het allemaal Zwitsers zijn, maar het was uiteindelijk echt ontzettend leuk. Ze betrokken mij bij de gesprekken en praatte ook veel hoog Duits tegen mij. Gelukkig kan ik ondertussen al een klein beetje het Zwitsers volgen dus soms had ik wel een idee waar ze over praatte, ik voelde mij erg welkom. Ik denk dat wij Nederlanders het sowieso wel goed doen bij Zwitsers omdat ze ons al snel erg sympathiek vinden en als fysiotherapeut staan we ook goed bekend. Op een gegeven moment dacht ik dat ze shotjes aan het nemen waren bij de andere tafel maar dit bleek snuif tabak te zijn. Dit moest ik natuurlijk ook proberen van de familie dus zaten we daar, bijna iedereen met 2 hoopjes snuif tabak op de hand en ieder op het zelfde moment het op te snuiven. Hahahah dit was echt de eerste keer dat ik dat had gedaan maar zij noemde het onder het mom van ‘intergratie’ voor mij. Het was trouwens de mint versie dus mijn neus was meteen weer open haha. De avond eindigde met knuffels van de familie leden met ‘tot de volgende keer’ en een berichtje van Fritz vandaag dat ik bij de familie hoor toen ik hem bedankte voor de uitnodiging. Echt ontzettend lief he ?!

Mijn weekend begon met een platte band, met als oorzaak een flink stuk ijzer. Waarna ik mijzelf maar meteen even heb aangemeld voor de Zwitserse pechhulp, de TCS. Gezien ik over het algemeen niet zo’n geluksvogel ben met voertuigen lijkt mij dit geen overbodige luxe. Verder had ik wel weer geluk dat ik meteen terecht kon bij een garage en dat de band gemaakt kon worden ipv vervangen. De achterband was namelijk in november oid nog vervangen dus is eigenlijk nog erg nieuw. Ik zag de zwitserse franken al verdwijnen van mijn rekening maar het viel gelukkig ontzettend mee. Verder is Ellen bij Patrick deze 2 weken dus hebben we samen gezellig gewandeld en zijn ze vandaag op bezoek geweest bij mij thuis samen met hun hondje Nugget.

Vanochtend stond de financiële administratie op de planning. Iets wat ik liever vermijd maar toch echt moest gaan doen. Als je in Zwitserland namelijk dingen te laat opstuurt via de post of door geeft moet je meteen een boete betalen van minimaal 40 CHF. Nu ben ik een ontzettende kei in het vergeten van dit soort dingen wat vaak leidt tot financiële ongemakken. Die je liever wilt voorkomen dus ben ik er maar even voor gaan zitten. En ja hoor ik heb al ergens iets gemist tussen de vele papieren van afgelopen maand dus hopelijk kan ik het nog snel opsturen zonder dat ik extra moet betalen. Verder heb ik deze maand een grote rekening van de Krankenkasse, ofwel zorgverzekering. Mijn zorgverzekering is.. houd je vast.. 346 CHF (376,85 euro) per maand. En dan heb ik nog niet eens een uitgebreide verzekering + een eigen risico van 2500 CHF (2722,90 euro). Echt te bizar voor woorden, mijn verzekering is dus ‘goedkoop’ maar als je lichamelijke problemen heb en jezelf uitgebreider verzekerd gaat het dus al snel richting de 450 – 550 CHF per maand. Verder moet je dus betalen vanaf het moment dat je officieel bent ingeschreven, wat logisch is natuurlijk. Maar dat betekent dat ik 3 maanden krankenkasse a la 982 CHF (1069,55 euro) ‘even’ mag aftikken. De vorige maand met 3 weken salaris + allerlei kosten leidde er al toe dat ik nog maar 7 CHF had aan het einde haha. En na de verschillende betalingen van vanochtend met de nieuwe maand die nog niet eens begonnen is, had ik even een oei moment. Deze maand heb ik nog een klein budget over dus dat word eventjes niet te veel leuke dingen doen die geld kosten.
En daar is niets mis mee en ik ben ook totaal niet zielig maar dat is even de lastige kant van alleen naar een vreemd duur land vertrekken met een hoge huur, hoge levenskosten en een kleine buffer. Want ja zoals jullie allemaal wel weten ben ik een levensgenieter die veel onderneemt in haar leven. Wat er toe leid dat mijn spaarpot niet ontzettend groot is. Daarnaast heb ik vorig jaar een ‘Summer break’ genomen waar ik ontzettend aan toe was en van heb genoten. Maar wat wel een bewuste keuze is geweest waardoor het nu allemaal een stuk moeilijker is. Dus ja had ik mijzelf beter voor kunnen bereiden? Zeker weten. Was het een stuk makkelijker geweest als ik had gewacht totdat ik samen met Joris deze kant op kon? 100% Maar heb ik er spijt van? Totaal niet. Als ik nu kijk wat voor ontzettend prachtig huisje ik heb en hoeveel beter ik mijzelf voel, is dat het meer dan waard. Dus ja het is nu even op mijn tanden bijten en leef ik nog steeds uit kartonnen dozen ipv een kledingkast, omdat ik die nu niet kan kopen. Maar dat komt wel, stap voor stap, elke maand weer een beetje verder. Wat dat betreft maak ik het mijzelf graag moeilijk haha… maar een paar maanden verder zal het er (hopelijk) een stuk beter bij voor staan.

Verder geniet ik ontzettend van alles wat ik toe nu toe heb mogen doen en meemaken. De lieve mensen om mij heen en de hoeveelheid activiteiten die ik al heb gedaan. De maand April zal wat rustiger worden en ik rijd met Pasen ‘even’ heen en weer naar Nederland, daar kijk ik ontzettend naar uit. Eindelijk Joris weer zien en langs familie en vrienden. Een flitsbezoek + auto die naar de garage moet, maar wel even leuk.

Het voorjaarsgevoel is hier al volop aanwezig met alles wat begint te bloeien en het is ook leuk om te zien wat er allemaal in de tuin tot leven komt. Afgelopen week hebben we nog wel opeens weer sneeuw gehad en zo sneeuwde het vandaag ook weer, maar blijkbaar is dat hier normaal zo voor Pasen. Ik heb al andere topics bedacht om over te schrijven maar dat komt de volgende keer wel. Ieder een fijn Pasen gewenst en tot de volgende!

Liefs, Nikki

Schrijven? Nikkiopavontuur@gmail.com